ادب و كمال والايى كسب نمودوبه همين جهت پيامبرصلىالله عليه وآله درحق او دعاى خير كرد . ابن عباس مى گويد : در يك سحرگاه نزد رسول خداصلى اللّه عليه وآله رفتم ، درحالى كه آن حضرت مشغول نماز شب بود . من پشت سر او ايستادم . آن بزرگوار مرادركنار خود قرار داد . وقتى داخل نماز شد ، خود راكنار كشيدم . نمازش راكه به پايان برد ، به من فرمود : من كه تو رادر كنار خود قرار مى دهم تو چراخو د راكنار مىكشى ؟ عرض كردم ، سزاوار نيست كسى در رديف شما بأيستد ؛ شما فرستادهء خداهستى آن حضرت از پاسخ من شگفت‌زده شد ، و از خداخواست كه برآگاهى ودانش من بيافزايد . « 1 » همچنين ازابن عباس نقل شده است كه : روزى پيامبر صلىالله عليه وآله درخانهء ميمونه بود من آبى براى وضوى آن حضرت حاضر كردم . ميمونه به او گفت : عبدالله براى وضوى شما آب حاضر كرده است . پيامبر صلى الله عليه فرمود : خداوندا ، او رادر دين فقيه گردان ، وعلم تأويل و تفسير به او بياموز . « 2 » پند واندرز پيامبر ( ص ) ابن عباس در قرب به رسول خداصلى الله عليه وآله تا آنجا پيش مىرود ، كه آن بزرگوار وى را بر مركب خويش سوار مىكند ، و به او پند واندرز مىدهد . وى دراين باره مى گويد : رسول خدا مرابا خود سوار كرد ، آنگاه فرمود : اى پسر ، آيا كلماتى به تو نياموزم كه خدا تو رابه آن سود بخشد ؟ گفتم : آرى يا رسول الله ، فرمود :

--> ( 1 ) . همان مدرك . ( 2 ) . مستدرك ، حاكم ، ج 3 ، ص 534 .